نام هشجين از زبان تاتي که يکي از شاخه هاي زبان پهلوي ايران باستان است; گرفته شده است. معناي آن خيلي روشن نيست و اهالي بومي در آن منطقه تلفظ ها و حتي املاهاي متفاوتي براي آن قائلند. به احتمال بيشتر تلفظ هشجين (heshajin) صحيح است. شهر هشجين مرکز بخش خورش رستم محل پرورش بزرگان علم و ادب کثيري بوده و هست. از نظر سابقه تاريخي بخش خورش رستم بيش از 60 سال است که به بخش تبديل گشته و براي اولين بار به همت مردم فرهنگ دوست منطقه در سال 1319 اولين مدرسه به صورت رسمي در آن داير شده است. قله زيباي آق داغ با ارتفاع 3303 متر به عنوان دومين کوه بلند استان اردبيل با رشته 30 کيلومتري و دامنه هاي پر گل و ريحان و دامنه هاي ييلاقي آن و با آويشن هاي معطر و طبيعت بکر خدادادي و چشمه گواري تکه بولاغي جنگل هاي زيباي روستاهاي نوده، آق سو، چنار ليق. کيو زاويه، قره تکان آبشارهاي ديدني نوده. زيارتگاه و آرامگاه شيخ محمد قريشي در هشجين و سيداحمد معراجي در سفيدآب ييلاق هاي کلکي، سويودلي، پنبه لکه و قنشر سوکن برندق حاشيه منحصر به فرد رود قزل اوزن روستاي (ماسوله اي شکل) کزج که جزو روستاهاي هدف گردشگري استان بوده و جزو 10 روستاي داراي بافت با ارزش معماري در ايران است.چشمه هاي آب معدني حاشيه قزل اوزن به طول 90 کيلومتر از منطقه خورش رستم مي گذرد و بهترين مکان براي ماهيگيري، کشاورزي و آشنايي با نقاط بکر و زيبا است.